จาก : http://music-mix.ew.com/2009/09/11/tokio-hotel-interview/
Entertainment Weekly: คุณเคยคิดมั้ยว่าจะประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วขนาดนี้?
Bill Kaulitz: ไม่ครับ, เราไม่เคยคิดหรอก, ได้แต่หวังน่ะ. เรามาจากหมู่บ้านเล็กๆที่ไม่มีธุรกิจดนตรีอะไรเลยด้วยซ้ำ
เราไม่เคยนึกถึงมัน - มันเต็มไปด้วยช่วงเวลาแห่งความสุขแล้วก็โชคดีสำหรับเรา
และโดยรวมแล้วเราก็มีความสุขจริงๆที่มีโอกาสได้ทำทุกอย่างนี่ มันไม่มีการวางแผนไว้เบื้องหลังหรอก
เราแค่ทำเรื่องของเราแล้วก็พยายามทำให้ดีที่สุด
EW: เส้นทางที่จะประสบความสำเร็จของคุณเข้าถึงการเขียนเพลงด้วยรึเปล่า?
คุณเคยเข้าไปในสตูดิโอแล้วคิดมั้ยว่า "ฉันควรจะพยายามเขียนเพลงที่จะดัง"?
BK: เราพยายามจะผลักความกดดันออกไป มันไม่ดีเลยที่จะคิดว่า "โอ้ ฉันจะต้องเขียนเพลงให้ดังระเบิดอย่าง Monsoon หรืออะไรอย่างนั้น" ในสตูดิโอ
คุณก็แค่มุ่งหน้าต่อแล้วก็เขียนความคิดของคุณลงไป แค่พยายามที่จะทำสิ่งที่เรารักแล้วผมก็คิดว่านั่นจะทำให้มันออกมาดีเอง
ถ้าคุณชอบสิ่งที่คุณทำอยู่ มันจะออกมาดี
EW: ทอม, ผมได้ยินว่าคุณชอบ hip-hop คุณเคยลองพยายามรวมมันเข้าไปในซาวนด์ของตัวเองมั้ย?
Tom Kaulitz: บางทีนะ - คือเรามีโฮมสตูดิโอน่ะ แล้วบางครั้งผมก็แอบทำบีทส์ หรือบีทส์กีต้าร์แล้วก็อะไรพวกนั้นอยู่
แต่ไม่เคยลองเอามันใส่ในเพลงของพวกเรา และผมเองก็ไม่ใช่แร็พเปอร์ที่ดีเท่าไรด้วย ก็เลยไม่ลองทำ
บางทีวันหนึ่ง, อาจจะอีก 10 ปีหรืออะไรทำนองนั้น แต่ตอนนี้, ไม่ล่ะ, มันไม่อยู่ในความคิด
EW: ตอนคุณร้องภาษาอังกฤษ มันก็ฟังดูเป็นธรรมชาติดีนะ แต่คุณเคยคิดถึงแต่ละพยางค์ที่คุณร้องมั้ย?
BK: ตอนแรกๆ หมายถึงการอัดภาษาอังกฤษครั้งแรกน่ะ มันยากสำหรับผมจริงๆ เพราะว่าผมเป็นพวกนิยมความสมบูรณ์แบบน่ะ
แล้วผมก็อยากจะให้เสียงมันออกมาเป็นธรรมชาติจริงๆ ไม่ใช่เหมือนคนเยอรมันที่พยายามจะร้องภาษาอังกฤษ
ดังนั้นมันก็เลยค่อนข้างใช้เวลาในสตูดิโอแต่ตอนนี้โดยรวมมมันก็ไม่เป็นไรแล้ว มันเหมือนกับการเริ่มต้นของ Tokio Hotel
10ปีก่อนหน้านี้ที่เราเริ่มกับมัน เราเริ่มต้นด้วยเพลงภาษาอังกฤษกับเยอรมัน แต่อันที่เป็นภาษาอังกฤษมันแย่ มันไม่ดีเลย ดูน่าอาย
แต่ตอนนี้ผมชินกับมันแล้ว ถ้าอยู่บนเวที มันก็คือเพลงของผม
EW: คุณมีภาพลักษณ์ที่ดูแตกต่างไปด้วย แฟชั่นแบบไหนที่มีอิทธิพลกับคุณเหรอ?
BK: ผมไม่คิดงั้นนะ ผมไม่ได้มีต้นแบบหรืออะไรแบบนั้น แต่ตอนเด็ก ผมชอบดูหนังแวมไพร์มากเลย นั่นอาจจะส่งอิทธิพลก็ได้
EW: คุณสนุกกับหนังแวมไพร์ที่ได้ัรับความนิยมอย่าง Twilight แล้วก็อะไรแบบนั้น?
BK: ใช่ ผมรักหนังเรื่องนั้นจริงๆนะ ทุกคนพูดถึงมัน แต่ผมช้ามาก ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนังเลย
แต่ทุกคนก็พูดแบบ "คุณต้องดูนะ คุณต้องดูให้ได้นะ" แล้วผมก็ตอบว่า "โอเค, โอเค" แล้วตอนที่ผมต้องไป L.A. ผมก็ได้ดูหนังบนเครื่องบินนั่นแหละ
แล้วมันก็ดี - ดีจริงๆ
EW: ในฐานะพี่น้อง โดยเฉพาะฝาแฝด ทำให้การออกทัวร์หรืออัดเสียงง่ายขึ้นมั้ย, หรือว่ารู้สึกเหมือนกำลังแข่งขันกันอยู่?
TK: ผมว่าทั้งสองอย่างแหละนะ บางที แต่มันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เราจะอยู่ด้วยกัน เรามีเพื่อนคนเดียวกันมาตลอด เราชอบทุกอย่างเหมือนกัน
พวกเราก็แค่, คุณก็รู้ , อยู่ด้วยกัน 24 ชั่วโมงใน 1 วัน
BK: แล้วผมก็ไม่ - เราก็ไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่มีอีกฝ่ายหนึ่ง พวกเราอยู่ด้วยกันเสมอ เราเหมือนคนๆเดียวและเหมือนโซลเมท เราไม่จำเป็นต้องพูดแล้ว
(*ตายอย่างสงบ*//แร็ก)
TK: แต่ถ้าเราทะเลาะกัน มันก็เป็นการทะเลาะกันจริงๆ เราใช้ทุกอย่างที่หาได้ อย่างโต๊ะหรือเก้าอี้แล้วก็ทุกอย่างนั่นแหละ เราทะเลาะกัน
BK: แต่มันก็ไม่บ่อย เพราะส่วนใหญ่แล้วเราก็แทบจะเป็นคนๆเดียวกันนั่นแหละ (*ตายแล้วตายอีก*//แร็ก)
EW: มีอะไรอีกมั้ยที่คุณอยากจะทำแต่คิดว่ายังไม่ได้ทำ ในฐานะวง?
TK: อ๋อ มีสิ เราอยากไปเล่นที่โตเกียวน่ะ
BK: เราไม่เคยเล่นที่โตเกียว นั่นอย่างหนึ่ง แล้วเราก็อยากจะเล่นทั่วโลก นั่นเป็นความฝันของพวกเรา
(World Tour ก็เป็นความฝันของพวกเราที่นี่เหมือนกันล่ะเฟ้ย รีบทำเซ่!
)EW: แล้วคุณรักอะไรที่โตเกียวล่ะ ในเมื่อคุณยังไม่ได้ไปอยู่ที่นั่น อะไรที่คุณชอบ?
BK: ผมคิดว่าเราได้ยินเกี่ยวกับมันแล้วมันก็เป็นเมืองใหญ่และ แน่นอน การออกเสียงมันก็เท่ด้วย "Tokyo" ฟังดูเท่ดี
ดังนั้นมันเลยเป็นเหตุผลหลักที่เราเลือกไง
---------------------------------------------------------------------------------------
ไหนตอนที่ไปโตเกียวครั้งนั้นเห็นบ่นว่าเตียงเล็กแถมอ่างอาบน้ำก็แคบไง 555+
ปี 2009 น้องยังคงคอนเซ็ป Soul Mate รักกันอย่างเหนียวแน่น ชอบจริงๆ
กร๊ากกกกก
)